حقیقتی مجازی

قربان آقا

امشب دلم برای تو پروانه می شود

پروانه ای که از گُله در  خانه می شود

امشب سکوت ماه دلم از نگاه تو

در اوج  مستی و شب رندانه می شود(ایام)

اللهم عجل لولیک الفرج...

آقا جان   قربانتان  شوم که   هر  چه   دلتان   را   خون می کنیم

به    ما   نمی گویید:برو به جهنم...



  • نظرات() 
  • دکتر سلام

    مثل قدیمی: ادب مرد به از دولت اوست.

    اما این روزها ادب به گونه ای دیگر بیان می شود.مثلا من یادم نمی آید که از واژه ی "برو به جهنم" حتی برای دشمنانم استفاده کرده باشم و چه برسد به دوستان(آخر آن دشمنان به خودی خود به جهنم می روند اگر جهنمی باشند!!دیگر نیازی به این الفاظ نیست)

    یک زمانی کار فرهنگی مُد بود اما حالا کسی که به دنبال کار فرهنگی برود تازه فحش هم میخورد(:بی سواد!! واقعا که!!این همه ما خرج کنیم از جیب مردم که امثال شماها بروید درس بخوانید و نیایید توی هر کاری دخالات کنید آخر پیداتون میشه!!!)

    این روزها دیگر "دکتر سلام" هم به داد این افراد نمی تواند برسد.چون دکتر دیگر جواب سلام هم به منتقدین نمی دهد و روز به روز آنها را بیشتر با چماغ تکفیر خواهد کوبید.

    روز اول بی سواد،روز دوم جهنمی،حتما روز سوم هم داعشی دیگه...

    به نظرم این بازی زو باید،هر چه زودتر تمام شود وگرنه دکتر یک تنه همه مردم را از دور خارج خواهد کرد.(آخه نفس دکتر حقه!!)

    به هر حال به شعارهای خودتان عمل کنید:ادب مرد به از دولت اوست.



  • نظرات() 
  • حافظ خوانی 2

    عجب جامعه ی موزیکالی هستیم ما به خصوص با حضور حضرت حافظ

    روزی روزگاری در مسجد نشسته بودم و از فرط نرسیدن ها ناله و فغانم بر آسمان بود و از این کارهای فرهنگیِ بی نتیجه به سر میزدم که گفتم نمازی بخوانم-می گویند هیچ ذکری بالاتر از نماز نیست-رفتم تا وضویی بگیرم و در کنار حوض نشستم که به ناگه فهماندنم که ایراد کار کجاست.رفتم  خود را در معرض انوار سبز محراب قرار دادم و خلاصه ی دلِ شکسته ام شد:

              نماز در خم آن ابروان محرابی

    کسی کند که به خونِ جگر طهارت کرد

    و گفتم از اینکه عمری است در این جلوه های بی جلوه اسیر بوده ام و هنوز این عبارات خوش قد و قامت و تاریخ ساز کتابهای مذهبی ام در دلم جایی پیدا نکرده است و حالا حالاها کار دارد چه برسد به  اینکه تبدیل به جگرخونی شود.و تصمیم بر این شد که کار فرهنگی را از تزکیه آغاز کنم و فعلا چند وقتی عزلت نشین کوی دوست شوم.

    اما چند روزی بعد داشتم تلوزیون می دیدم که ناگهان با چنین صحنه ای روبه رو شدم:

    فغان که نرگس جماش شیخ شهر امروز

    نظر به دردکشان از سر حقارت کرد

    دیدم که بله گویا باز این تجمل گرایی ها در حال بروز است آن هم از شیخ شهر!!!و بسیار غصه ها خوردم که درد کشی چون من دیگر چگونه می تواند سر بلند کند و در کنار دیگر افراد جامعه به خود ببالد، و اگر این فرهنگ غربی دوباره باب شود باز قمرمان را در برج عقربمان می بندد و در نظر به این  کارها رسیدم که باب نیست و بلکه دق الباب است!!

    به همین منظور  احساس وظیفه کردیم و  رها کردیم آن عزلت و رفتیم در جمع دوستان و سر صحبت باز کردیم که این آتش درون بنشانند، که شنیدیم بله، دوستان اصلا به این مسائل توجه ندارند و صحبت از اعمال خیری است که بی گفتن فطیر است!!و دیدم یکی از اینها به یکباره طاقت دوری معبود نکرد و های های کنان بر سر خود می زد که شعر را به ناگاه بر فرق سرش کوبیدم:

    ای کبک خوش مرام کجا میروی بایست

    غرّه مشو که گربه ی زاهد نماز کرد

    و او هم که به خشم آمده بود و از شانس بد ما،حافظ شناس هم از آب درآمد و رَکَبی خوردیم که نگو و نپرس و اگر خواستند بلوتوثش را هم نشانت بدهند مبین:

    غیرتم کشت که محبوب جهانی لیکن

    روز و شب عربده با خلق خدا نتوان کرد

    و من هم که  آمدم بودم که کم نیاورم،بحث عشق و عقل را پیش کشیدم(چون می دانستم این طرف به شدت عقل گراست) وگفتم که :

    عاقلان نقطه پرگار وجودند ولی

    عشق داند که در این دایره سرگردانند

    که  ناجوانمردی را به حد اعلا رساند وآبچکی بعدی را هم خوردم:

    مشکل عشق نه در حوصله ی دانش ماست

    حل این نکته بدین فکر خطا نتوان کرد

    و دیدیم که مثل اینکه تازگی ها معرفتی هم بهم زده و نمی شود شاخش را شکست و پس از لحظات متمادی،بسته پیشنهادی ام را عرضه کردم و پرچم سفید را بر بام زبان به اهتزاز در آوردم و گفتم:

    من چگویم که ترا نازکی طبع ِ لطیف

    تا بحدّیست که آهسته دعا نتوان کرد

    و خدا را شکرکه کار بیخ پیدا نکرد و گفتیم برویم که هنوز نقاط کورِ حافظ خوانی مان بسیار وجود دارد.



  • نظرات() 
  • قدرت محاسباتی

    خوابهای پریشان دم کنکور چقدر وقت شناس و خوش مضمون بودند!! یادم می آید که ماه های منتهی به کنکور خوابهایی می دیدم که موقع تصویر شدنشان دوست داشتم هر چه زودتر تصویر قطع شود و بنویسد"دی وی دی دوم" (چون خوابها کیفیتشان در حد دی وی دی بود) تا با این بهانه هم که شده لااقل از دست این خواب پریشان فرار کنم و به دامان تلوزیون و برنامه گزینه جوان پناه ببرم(مخصوصا زمانهایی که اون مشاوره بود که خیلی خوب امید می داد اونقدر که وقتی تلوزیون رو خاموش می کردم میخواستم همون موقع برم کنکور بدم- با اون سواد در حد لیگ برتر بورکیناپاسو ام)

    همیشه خواب می دیدم که سر جلسه نشسته ام و تا شروع به نوشتن می کنم یه دفعه مراقب میگه برگه ها بالا و من هم اشک در چشمان کم فروغم حلقه میزنه و بر برگه ی پاسخنامه جاری میشه!!(گریه نکنید در واقعیت اینجوری نشده)

    درسی که از این خوابها گرفتم این بود که شبها کمتر غذا بخورم(شوخی کردم این نتیجه کلی اش بود) درسی که گرفتم این بود که تا زمانی که انسان ارزیابی های واقع بینانه از خودش نداشته باشه و فقط به حرف درس خونهای کلاس گوش بده(به پز و افاده هاشون که هی میگن فلان کلاس میریم و انقدر پول دادیم و...)نتیجه اش همین میشه که حتی اگر خیلی هم خوب کار کرده باشه،حداقلش اینه که شبها آرامش نداره و دشمن با استفاده از جلوه های سمعی و بصری و تمام قد حالشو میگیره.حالا اگه دچار آمپاس نشی و روحیه ات رو حفظ کنی نهایتا میرسی سر جلسه کنکور و تا آخر جلسه بر سر صندلی میشینی و کمربندت رو هم میبندی و بعد هم بدون زدن حتی یک گزینه از سر جلسه خارج میشی مگر اینکه مثل نویسنده باشی که چون رستم زال آمد به روی....

    خلاصه کار آقا/خانم دشمنه اینه که یه چند وقتی بین خودت و خودت درگیری ایجاد میکنه به گونه ای که خودت برای خودت ناز و کرشمه میای و خودت(اون خودت)برای خودت(این خودت)سوسه!!و کار به جایی میکشه که دروازه ی خودی رو جای دروازه حریف میبینی و مربی خودی مجبور میشه دو- سه تا از بازیکنان تیم خودمون رو با تو، من تو من کنه، تا با یک شلیک جانانه نزدی هم گل خودی رو باز کنی و هم آبرومون رو بریزی!!(انقدر خودم،خودت،خودش نکن.همش خودم خودت خودش کردی که کار به خودم خودت خودش رسید دیگه تیم که گل میخوره همه مقصر نیستند(ببخشید همه مقصرند))

    اینکه این داستانک بالا رو گفتم قطعا یه هدفی داشتم(از اونجایی که من هم جزء نظام خلقت هستم نباید کارهای بیهوده انجام بدم)هدفم رو تلویحا خدمتتون میگم شما بزرگواران هم سعی کنید با جایگذاری پارامترهای موجود در معادله بی مجهول و بی معلوم بالا مساله رو بین خودتون حل کنید(تا کار به خودم خودت خودش نکشیده):به جای ارزیابی بذارید قدرت محاسبات بنده و شما که مسئولیم.به جای تعریف و تهدیدهای دشمن بذارید ایجاد خطا و به جای دی وی دی های full HD بذارید امکانات به درد نخور دشمن.(که میشه: کار دشمن ایجاد خطا در قدرت محاسباتی ما)



  • نظرات() 
  • تربیت قبل از واقعه

    در آغاز راه بودم.عطش درونی ام بیشتر شده بود.وجدانم از یک منظره می گفت.منظره ای که همه چیز داشت.دشت وسیع،در انتهایش کوه های بلند،خورشیدی که آفتابش سوزان و آزار دهنده نبود و وقتی نورش بر صورتم می افتاد مانند دستی مهربان مرا نوازش می کرد.نهری به رنگ فیروزه ای داشت که ریگهای کف آن معلوم بود.سبزه هایی که گرچه به صورت وحشی روییده بودند ولی نظم مشخصی را دنبال می کردند همه ی اینها مقصدم بودند که درونم با دست هنرمندانه اش برایم ترسیم کرده بود

    اولین چیزی که می خواستم برنامه بود برنامه ای که وسعت آن منظره را درک کند.از اصول خودم پیروی می کردم. مثل همیشه یک چیزهایی کم بود. قصد نداشتم خاطر منظره را با این مشکلات دست و پا گیر مخدوش کنم.چیزی نمی دانستم جز اینکه از اصول خودم پیروی کنم ساده و بی حاشیه.

    وسایلی که در اولین نگاه به ذهنم رسیده بود را برداشتم و بی معطلی راه را زیر پاهایم احساس کردم.بعضی وقتها خستگی هایی مرا اذیت می کرد، ولی برای اینکه روحیه ی رفتن را تقویت کنم مجبور بودم ذهنم را به منظره ببرم تا کمی زیر آن درخت های پر میوه اش لم دهد. وقتی ذهنم از منظره بر می گشت انگار یاد خاطرات بدش می افتاد و لج می کرد تا دوباره ببرمش، ولی این را می دانستم که زیاد بردنش به منظره ،هم او را لوس می کند و هم منظره را لوث

    در راه بودم که بوی طوفان به مشامم رسید.هر چند که بوی خشکی اش کم کم زیاد می شد  و زوزه هایش را در لای منفذهای مغزم احساس می کردم ولی دل شدیداً عزم رفتن داشت.می گفت:یا متظره یا هیچ ولی این وسط عقل دستم را می کشید که برگردم.سرعتم کم شده بود ولی با این حال امیدم به قانون برآیندها بود، که زور نیروی دل بر عقل خود پسند چربیده بود.

    دیگر وارد طوفان شده بودم و طوفان هم داشت سرعتم را به مراتب کم و کمتر می کرد به خودم می گفتم:ای کاش قبل از سفر از دست این خودخواه(عقل خودپسند) راحت شده بودم ولی دیگر نمی شد.سوی دیدم به کمتر از چند سانت کاهش پیدا کرده بود. به همین دلیل هر چند متری به یک مانع برخورد می کردم و سکندری و زمین خوردنی به همراهش.کمرم زیر آن بادهای خانمان برآنداز خم شده بود.دیگر پاک منظره داشت از یادم می رفت که ناگهان آن وسط ها شبح چند انسان دیده مرا مشغول خود ساخت.در آن بین چیزی دیده نمی شد حال آنکه بعضی بوی کوچه ی خودمان را می دادند ولی بعضی دیگر آشنا نبودند. فقط سایه می دیدم.به خودم گفتم کمی بایستم. ولی وزش طوفان سنگین تر شده بود. اگر جلو نمی رفتم باد چندین متر به عقب بَرَم می گرداند.باید با تعدادی همراه می شدم تا با گرفتن دست یکدیگر و به جلو رفتن باد عقبمان نزند.جلو رفتم. سعی می کردم تا چشم هایم را توجیه کنم تا بهتر ببینند.اما در آن بلوا فقط سایه ها بزرگتر می شدند و از محویشان کاسته نمی شد.وقت نبود،توانم هم کم شده بود، باید انتخاب می کردم. ولی چیزی واضح نبود.تصمیم گرفتم از روی بوی آنها انتخاب کنم ولی قدرت باد بیشتر شده بود.می خواستم ببینم ولی نمی گذاشت.با لمس کردن هم فقط یک قدم به خطر نزدیک می شدم و ریسکش بالا بود.تصمیم گرفتم بپرسم.می شد از سوالهای آشنا شروع کرد. ولی عقل سوال آشنا کمتر می شناخت.سوال ها پرسیده شد ولی حد و مرزی مشخص نمی شد و فقط گیج تر می شدم.باد سهمگین تر شده بود.نهایتا به احساس رو کردم.انتخابم را با احساسم انجام دادم،دستم را به آن سمتی که حس می کردم بهتر است بردم

    ای کاش نمی بردم...

    آن شبح شبه مهربان

    مانند سیاه چاله مرا به سمت خود کشید.مانند ستاره ای کم فروغ و مانند یک بختک زده،توان پس زدن دستش را نداشتم.فکر می کردم که الان است که نَفَس بعدی آمدنش به تاخیر بیافتد،تاخیری به قدر یک مرگ خودخواسته.

    می برد...به سرعت...بی ملاحظه...انگار هزاران بار این مسیر را رفته باشد(از اول تاریخ تا الان).دیگر از آن منظره ی زیبا فقط یک خورشیدِ سرخِ در حال غروب مانده بود.دیگر ندایی از دل شنیده نمی شد.دیگر صدایی از آن خودخواه هم شنیده نمی شد.پاهایم خود را شُل کرده بودند و افسار را داده بودند دست آن نا آشنا.دور و برم هم رنگ باخته بود.بی صدا... در سکوت کامل رادیویی...

    می برد...بدون تاخیر...بدون حرف و حدیث...بدون توضیح

    ای کاش آن خودخواه را زودتر از کولم پیاده کرده بودم.قبل از طوفان...

    در آن لحظات آخر

    فقط توانستم کمی زبانم را در آن حلقوم خشکیده بچرخانم و بپرسم:تو کیستی؟

    درنگ نکرد و گفت:فتنه



  • نظرات() 




  • گمنام نیستم
    پس ادعایی هم ندارم

    سجاد ایام


    آخرین پست ها


    آمار وبلاگ

    • کل بازدید :
    • بازدید امروز :
    • بازدید دیروز :
    • بازدید این ماه :
    • بازدید ماه قبل :
    • تعداد نویسندگان :
    • تعداد کل پست ها :
    • آخرین بازدید :
    • آخرین بروز رسانی :




    شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات