حقیقتی مجازی

جهاد مقدماتی

وَمَن جَاهَدَ فِإِنَّمَا یُجَاهِدُ لِنَفْسِهِ إِنَّ اللَّهَ لَغَنِىٌّ عَنِ الْعَالَمِینَ

هر کس جهاد کند تنها برای خود جهاد کرده است.بی گمان خداوند از جهانیان بی نیاز است.(عنکبوت/6)

فرهنگ جهاد،فرهنگی است برگرفته از گذشتن ها و در راه خداوند تسلیم و تقدیم کردن هاست.آنچه را که عمری است برای خود انباشته ایم بی درنگ در افق نیستی محو خواهد شد،حال میتواند مانند نوری که در تاریکی ظلمات محو میشود از بین ببریم و یا می تواند همچون نقطه نوری که در اوج آسمان به شکوفایی میرسد،محلی را روشن و تاریکی هایی را بر ما پدیدار کند،متجلی و منور سازیم.

آنچه که از روزگار گذشته بر افق آینده نقش خواهد بست،به شکوفایی رساندن است.ما انسانها از تنهایی نمی ترسیم،از فقر نمی ترسیم،از تمام شدن نمی ترسیم،از شکست ها نمی ترسیم،ما از شکوفا نشدن می ترسیم.از خاموشی و سو سو کردن و در نهایت آب شدنِ در افق زندگانیمان می ترسیم.

می ترسیم از اینکه با خاموش شدن جسم و امکاناتمان،قلب و ذهن و سوی تعالی مان هم خاموش شود و این بر هر فردی که نشانه های خاموش شده ها و غرق شده های تاریخ را جدی نگرفته است،مترتب و متصور است.که ما از مغضوبین و ضالین ها هراسناکیم اما هراس از این افراد،تبدیل شدنِ به مُنعمین و هدایت شدگان را طلب میکند که نعمت ها بالاخره هرکدام از ما را در مسیری رها می سازند و از یک جایی به بعد این بازده و نور برگرفته از ثواب هاست که مسیر آینده را بر ما روشن می سازد و نعمت های جدید را باید شناخت و از آنها نیز استفاده ها گرفت.

هدایت شدگان از شکر نعمت ها به نور نعمت ها رسیدند،آنها از نان و خرمای طیب،خیبرها گشوندند و عمربن عدودها را بر جایگاه سوزان تاریخ سپردند که این نان و خرما را تناسبی با خان های پر نعمت و سفره های رنگین و امکانات منتج شده ی مغضوبین نیست مگر به قانون جهاد و قدرت لایزال حق که اوست که هرکس نعمت هایش برای او و به سوی او خرج کند،هفتاد برابر خواهد کرد و نورها و راه هایی را از آن نعمت ها به بار خواهد آورد.

و این گذشتن ها،درجه دارد،که بالاترینش،در هر لحظه از زندگانی،گذشتن از خویشتن است.



  • نظرات() 
  • لبیک یا حسین

    به دلم داغ حرم را مگذارید فقط

    به همین حال مرا وا مگذارید فقط

    ببریدم ببریدم شده حتی در خواب

    بین این شهر مرا جا مگذارید فقط

    در اربعین طنین لبیک یا حسین،تمام عالم را به شور حسین(ع) وا داشت

    تا شاید از مُلک هم ندایی ز ملکوت شنیده شده باشد

    لبیک یا حسین



  • نظرات() 
  • پادشاه غریب

    هل من ناصر یصرنی

    از آن زمان،مکان غریب ،نور تابانش را به قدر یاوران حسینی،بر دلها تابانده است.

    کربلا دیگر فقط در کربلا نیست،دیگر نه تنها در تمام ارض،که تمام قلوب حق جویان جهان برای حسین(ع) می تپد.

    عشق به رفتن،دیگر قامت پاها را در کفش ها نمی گنجاند که پاها سوی سوگ دارند و عطش حُرم جاده های غریب نینوا.

    دیگر در این دنیای غریب کُش،پادشاه غریب نیست

    سفره ی نذری اش را از حرم شاه عرب(نجف)تا کربلایش با عشق می چینند

    دلها عجب هوایی دارد

    عجب سوگی دارد این رفتن

    آرام،با وقار

    عجب هوایی دارد کربلا،سوز دل دارد کربلا

    دلها هم عطرشان را از سوز کربلا میگیرند

    شهرها منتظر بازگشت کربلاییانند

    تا عطر پادشاه را با خود به دیارشان بیاورند

    قربان قدم هایتان

    که پادشاه را غریب نگذاشتید

     

    یا حسین(ع)

    الذین بذلوا مهجهم می شویم اگر برای اربعین نه تنها گام ها

    ،که دلهایمان را به گرمای عشقت آشنا سازید

    التماس دعا زائران حسین(ع)

    سلام ما را به پادشاه غریب برسانید



  • نظرات() 




  • گمنام نیستم
    پس ادعایی هم ندارم

    سجاد ایام


    آخرین پست ها


    آمار وبلاگ

    • کل بازدید :
    • بازدید امروز :
    • بازدید دیروز :
    • بازدید این ماه :
    • بازدید ماه قبل :
    • تعداد نویسندگان :
    • تعداد کل پست ها :
    • آخرین بازدید :
    • آخرین بروز رسانی :




    شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات